Dur

Bazen sadece durmak.. Çağıldayan dünyanın içinde durmak.. Durmak, düşünmek ve kalbinin söylediklerini dinlemek.. Durmak, etrafına bakmak ve anlamaya çalışmak.. Durmak, başını gökyüzüne çevirmek ve özlemlemek.. Bazense bir cesaret başını arkaya çevirmek, bir cesaret oraya doğru adım atmak.. Keşkeliklerindeki kendini keşfetmek, onu anlamak, anladıklarını avuçlarında toplayarak yeniden ana yürümek..

Durduğun yerde anlam türer. Sustuğun yerde hayat sana öğretir. Hakikat sessizdir, kulakları tırmalamaz. Bir kalbi olanlara ise çağıldar, en sessiz haliyle. Çünkü sessizlik kalbi olanların sesidir. Gönüldaşların konuşma dili sessizliktir, kalpten kalbe konuşurlar onlar.. Hakikat bağırmaz.. Onu duyabilmek içinse belki bu koşan dünyada öncelikle yalnızca durmaya ihtiyaç vardır. Dur ve dinle..