Uç

Belkide özlemlediğin Kaf dağına doğru yol almak.. mıhlanıp kaldığın, olduğun yerden.. Çıkmaz  sokak işareti konulan yollardan.. bağlandırıldıklarından.. sıyrılıp Kaf dağına doğru yol almak..

Sadece kendini istemek, beninin benine teslim edilmesi.. diğer kutsadıkları ne varsa, onlarla onlara mutluluk dileyebilmek.. Yine mi olmadı, prangalar mı dolandı ayaklarına? Öyleyse hiç düşünme, hesap etme, kanatlan ve uç.. Hayat kurgulayabildiklerini sananların hesaplarına göre gitmez, hayat senin zihninde sandığın “ama hayatın gerçekleri” dediklerine göre de gitmez. Sana ısrarla buna inandırmaya çalışanların oyununa düşme. Hayat “Bir” olan çerçevesinde devam eder, O ne derse o olur. O seni görüyor, biliyor, seni düşünmez mi sanıyorsun sana uydurulan yalanlara inanıp? Düşünüyor.. hatta senin kendini düşündüğünden daha fazla düşünüyor. Aç kanatlarını, hayır! kanatların var, sadece: “kader gayrete aşıktır”.  Kapa gözlerini, kulaklarını.. Dışarıya kapa, içine aç ve onu dinle. Geç bile kaldın, hadi, kanatlan, Kaf dağına doğru..